Jak powstają płyty gumowe?

Zapraszamy do zapoznania się z poniższym artykułem.

Jak powstają płyty gumowe?

Płyty z wulkanizowanych mieszanek na bazie kauczuków syntetycznych stanowią największą grupę płyt gumowych w ofercie SCP.

Produkuje się je z plastycznej masy mieszanek różnego rodzaju kauczuków, siarki i specjalnych domieszek dobieranych pod kątem otrzymania mieszanki gumowej o ustalonych właściwościach. Następnie po uformowaniu w odpowiedni kształt poddawane są one procesowi wulkanizacji, w trakcie której powstają gotowe płyty gumowe.

Mieszanki gumowe do produkcji płyt, mogą być otrzymywane z następujących rodzajów kauczuków:

  • Kauczuku butadienowo-styrenowego (SBR)
  • Kauczuku akrylowo-nitrylowego (NBR)
  • Kauczuku chloroprenowego (CR)
  • Kauczuku etylenowo-propylenowego (EPDM)
  • Kauczuku naturalnego (NR)

Każdy z powyższych typów kauczuku charakteryzuje się indywidualnymi właściwościami
Mieszanki gumowe potocznie nazywane są gumą surową. W zależności od rodzaju docelowego produktu mają różną formę przed obróbką.

W procesie produkcji płyt, wykorzystuje się płaty gumy surowej, które formowane są na kalandrach i walcarkach. Jest to dosyć brudny i żmudny proces wymagający wielokrotnego rolowania surowej gumy pomiędzy wałkami tak, aby otrzymać jednolitą masę. Pojedyncze płaty są rozgniatane, łączone ze sobą i formowane w szerszy materiał mający wygląd płachty o określonej szerokości.

Płachty surowej mieszanki są następnie poddawane wulkanizacji.
W zależności od grubości docelowej płyt, wulkanizację wykonuje się na różnych maszynach. Aby uzyskać płyty grubsze, których nie można rolować, używa się pras wulkanizacyjnych. Powstają wówczas płyty o mniejszych wymiarach.

Cieńsze płyty – zwijane w rolkę, wulkanizowane są na wulkanizatorkach ciągłych.  Maszyny te przy pomocy specjalnego systemu bębnów podgrzewanych do temperatury około ok. 150 °C prasują i stopniowo przewijają płachty mieszanki.

Pod wpływem wysokiej temperatury zachodzi reakcja sieciowania, która jest procesem chemicznej przebudowy surowej płyty. W zależności od warunków wulkanizacji, rodzaju użytego kauczuku, proporcji siarki i kauczuku, można uzyskiwać twardsze lub bardziej miękkie rodzaje płyt gumowych. Im większa gęstość sieciowania kauczuku, tym mniej elastyczna (twardsza) i wolniej ścierająca się guma płyty.
Każdy z parametrów produkcyjnych podlega ciągłemu monitorowaniu. Odpowiedni docisk rolek, temperatura bębnów i prędkość przewijania przekładają się na właściwości końcowego produktu. Cały proces produkcyjny odbywa się pod ścisłym nadzorem działu kontroli jakości.

Proces wulkanizacji płyty gumowej na wulkanizatorze ciągłym zaprezentowany jest na powyższym zdjęciu z prawej strony. Na wejściu, od dołu podawana jest płachta surowej mieszanki. Następnie nawijana jest na bęben wulkanizacyjny. Na górnym bębnie widoczna jest zwulkanizowana płyta.

Bębny wulkanizacyjne mogą być przygotowane tak aby nadawać płytom określone kształty. Podczas wulkanizacji wzór z bębna pod wpływem nacisku i ciepła przekładany jest na wulkanizowaną płytę gumową. Poza gładkimi, najbardziej popularnymi rodzajami są płyty typu molet krążkowy (round dot), ryfel (checkered) i metro.

Dodatkowo, podczas procesu wulkanizacji możliwe jest wzmocnienie produkowanych płyt poprzez wprowadzenie tekstylnych przekładek. Są to płachty ze specjalnie dobranych tkanin, wkładane pomiędzy dwie płachty gumy surowej. W procesie wulkanizacji stają się integralną częścią gotowej płyty gumowej. Przekładki polepszają właściwości mechaniczne powodując, że płyty są bardziej odporne. Przy większych grubościach płyt jest możliwość wprowadzenia nawet kilku przekładek.

Grubości i wymiary płyt są kwestią umowną. Możliwa jest produkcja płyt w najróżniejszych konfiguracjach. Najbardziej popularnymi długościami funkcjonującymi na rynku są płyty o długości 10 metrów i szerokości 1, 2 m.

Kolory płyt mogą być różne. Najczęściej produkuje się płyty w kolorze czarnym. Poza płytami czarnymi, popularne są płyty popielate, niebieskie, zielone, czerwone i brązowe. Kolor kremowy zarezerwowany jest najczęściej dla produktów przeznaczonych do kontaktu z wodą pitną i żywnością.